Actualités : Les havens van Biganos: Twee havens, twee sferen en verhalen, wij vertellen je alles.
De havens van Biganos hebben hun wilde karakter behouden in een weelderige, natuurlijke omgeving. Als rivierhavens goed beschermd tegen slecht weer, worden ze gespaard van winterstormen.
De haven van Biganos
Dit is de meest stroomopwaarts gelegen en oudste haven aan de Leyre. De Leyre, die plaatselijk bekend staat als L'Eyre, biedt bij de haven van Biganos een configuratie die een diepwaterhaven mogelijk maakt. Dankzij deze eigenschap is de haven van Biganos de enige in het Bassin d'Arcachon die midden in het bos ligt. Net als de andere havens in het Bassin d'Arcachon is hij onderhevig aan getijdenwisselingen.
Historici zijn het erover eens dat de haven van Biganos een erfenis is van de activiteiten rond de Gallo-Romeinse nederzetting Boïos in de eerste eeuw, zoals blijkt uit de overblijfselen die op de site van Lamothe zijn gevonden. Hier zijn fundamenten van verschillende gebouwen ontdekt (fanum, kapel, pakhuis en brug). De activiteiten zetten zich voort in de middeleeuwen met de bouw van uitkijktorens om zich te verdedigen tegen invasies vanuit zee.
De kleurrijke hutten, beschut onder grote eikenbomen, maken deze plek geliefd bij natuurliefhebbers. Oorspronkelijk werden ze gebouwd met wrakhout en takken. Met de groei van activiteiten, vooral de oesterteelt, en de vestiging van vissers, werden ze geleidelijk herbouwd met grenenhout. De haven ligt op maritiem domein en de hutten zijn in concessie gegeven, oorspronkelijk uitsluitend aan professionals. Zoals elders in het Bassin d'Arcachon werd hun gebruik als woning na verloop van tijd gedoogd. Naast de havenactiviteiten vind je er tegenwoordig schilders, fotografen en wandelaars.
De haven biedt plaats aan 150 boten van verschillende formaten, die na twee kilometer varen op de rivier de toegang tot het Bassin d'Arcachon bereiken.
De haven van Les Tuiles
De haven van Les Tuiles is kleiner. Stroomafwaarts gelegen, ligt hij verscholen tussen rietvelden en baccaris, typische vegetatie van de Leyre-delta. Het gebied van 14 hectare bestaat uit graslanden met rietvelden, pijnbomen en zomereiken. Vanaf de oude houten brug, nu gesloten voor het publiek, kon men de oostelijke oever van het eiland Malprat bereiken.
Ook deze haven heeft een rijke geschiedenis. Hij werd vroeger gebruikt voor het opslaan van met kalk bedekte dakpannen, die dienden om oesterlarven te vangen. De meeste oesterkwekers kochten hun dakpannen in de plaatselijke tegelbakkerijen. Bovendien werden in de zomer koeienkuddes door de Leyre geleid om te grazen op de zoute, sappige graslanden van de eilanden, waaronder Malprat. De geschiedenis van deze haven gaat terug tot de 11e eeuw, toen hij werd aangelegd onder toezicht van de monniken van het prioraat van Comprian, dat zijn religieuze oorsprong vindt bij Karel de Grote.
